İçim ne kadar sıkılsa, çaresiz hissetsem de bahar gücüyle, aşkıyla doluveriyor içime. Hiçbir güzellik, onun tahtına aday değil, olamaz da. Nasıl büyük bir ressamdır ki; fırçasında bu denli farklı ve bulunmaz, taklit edilemez renk cümbüşü var. İnsan, anlaşılan o ki, mevsimlerin dolayısıyla da evrenin çok etkisinde kalıyor .Benim için en değerlisi sanırım bahar.

DIŞARIDA KAR YAĞIYOR, RÜYAMDA SICAK ÖLÜM…

Her kış beyazına, felaketler, acılar damgasını vuruyor. Sanki kış gelir gelmez tabutlar sahiplerini bekliyor, yokluk daha katlanılmaz, yollar daha acımasız oluyor. Doğa geçit vermiyor, kar ve buz trafik kazalarını hevesle arttırıyor. İnsan vücudu üşüyor, hasta oluyor, açlık artıyor. Çalışmak için büyük şehirlere gelen gençler, ucuz bir daire bulup sığınıyor; yorgunluk, açlık, soğuk sırtlarında bir dev kambur ve ısınmak için yakılan sobalar… Bacası bakımsız, usulsüz uzantılar ve hayatın yorgunluğu genç vücutları uyutuyor.

Yarınlar geniştir; mayası bugünlerde gizlidir diye bilinse de, olmazların, olurların çeşitliliğiyle gelecektir karşınıza. Yarınlar, bazen çok tanınmaz yapabilir kişiyi, kişinin etrafını, o güne değin söyledikleriyle yaptıklarını komple değiştirip hiç olmamışçasına savurabilir geçmişe. Yarınlar genel olarak geçmişi aratır, geçmişe hasret bırakır. Nadiren de geçmişin izlerini tümden siler ve sizi tanınmaz yapar.

Aşk nasıl dolaşıp duruyor gözlerinde
Baktığımda nasıl tepetaklak oluyorum
Ne yanlış oluşun, ne hak etmeyişin
Ne de değersizliğin
Uçup gidiyor aklımdan
Oysa hepsini biliyorum.